donkere duivels
vliegend rond mijn hoofd
als aasgieren grijpend
naar ieder stuk geloof
draken verslinden
mijn hart al kloppend
vol van slechte smaak
ruw vanuit mijn borst
schedel als gebarsten
hersenvocht sijpelt
als natte spaghetti
vloeiend uit mijn hoofd
ledematen gebroken
in bizarste vormen
uitgerukt als speelgoed
als twijgen in de hoek
mijn ogen glimmen
glinsteren van plezier
de zinloosheid van straffen
een ondode sterft niet meer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten