donkere duivels
vliegend rond mijn hoofd
als aasgieren grijpend
naar ieder stuk geloof
draken verslinden
mijn hart al kloppend
vol van slechte smaak
ruw vanuit mijn borst
schedel als gebarsten
hersenvocht sijpelt
als natte spaghetti
vloeiend uit mijn hoofd
ledematen gebroken
in bizarste vormen
uitgerukt als speelgoed
als twijgen in de hoek
mijn ogen glimmen
glinsteren van plezier
de zinloosheid van straffen
een ondode sterft niet meer
bouwvallige muren
wiebelig overeind
onderhoud is slecht
jaren geleden het laatst
de fundering is zwaar
verrotting ingezet
een basis ooit gelegd
maar niet afdoende
het dak begint te lekken
pannen vallen ver
opslagruimte onvoldoende
voor zoveel leed ineen
het huis als metafoor
gerenoveerd met hulp
vol van liefde en begrip
verrijzend vanuit zijn as
in de diepste donkerste nacht
van mijn zielenroerselen
bestaan geen wetten
noch regels van weleer
voortgang als leidraad
dieper naar beneden
verzandend in mijn ziel
de afgrond naderend
zwarte rook stijgt omhoog
als metafoor van verleden
vol van eeuwige schade
op smeulende verhalen
mijn zielenroerselen
ongrijpbaar en onbegrijpbaar
te diep voor het aangezicht
maar steeds een fijn geschrift
hoofdelijke verziekingen
verzaken de regels
vol tergende dwaling
vol pijnlijk terreur
om ons hele wezen
de baas te zijn
de ochtend is begonnen
vol van frissen moed
zakkend in de schoenen
zodra ik naar de trein toe moet
samen op een kluit
vol van zweet en koud
alles is altijd beter
als jij je muil maar houdt
zoveel onoogelijke mensen
samen in die trein
het leven heeft geen enkele zin
als je zo lelijk kan zijn
mijn ogen doen er pijn van
mijn irritatie laait op
hou me bijna niet meer in
starend naar zo'n kuttekop
mijn mes kriebelt bij mijn zij
het heeft mijn gevoel door
snij bij ieder in mijn buurt
een lach van oor tot oor
eindelijk wat rust en stilte
samen in die trein
dit zou pas werkelijk
een ideale ochtend zijn
wraak smaakt zoet
als een witte wijn
in holle vaten
van diep venein
wraak smaakt zoet
als een donderslag
hemeltergend
een spontane dag
wraak smaakt zoet
maar woede veracht
blijdschap voortaan
als werkelijke macht
als ik wacht
op wat gaat komen
verwacht ik
dat het komt
als ik wacht
op een luchtkasteel
verwacht ik
weinig zin
als ik wacht
maar er komt niets
breekt de pleuris uit
tot het wel komt
tergende pijnen
over heel mijn lijf
als zenuwen dwars open
volgelopen venijn
traanbuizen verzuurd
ledematen gekleineerd
giro 555,
zou dat wat voor mij zijn?
mijn hoofd is veranderd
door de jaren heen
van een lieflijk zoet gezicht
naar een kallebas van steen
mijn hoofd is veranderd
ik zie het in het licht
verbaas me van de rimpels
en de wallen diep gericht
mijn hoofd is veranderd
maar dat blijkt pas binnenin
van onverstoord naar diep gestoord
en zonder duidelijk begin
mocht het echt waar zijn
als laatste in de rij
de enige nog over
in deze maatschappij
mocht het echt waar zijn
niemand om mij heen
iedereen vertrokken
selectie als voorheen
mocht het echt waar zijn
de mens als nietig iets
dan sta ik in den vreemde
en mis mischien wel niets
mocht het echt waar zijn
alleen en onversaagd
dan nog zal ik het hebben
irritatie zoals vandaag
onder de volle maan
vol van rampspoed
vol van haat
eindelijk tijd
om nu goed te gaan
gevoel is gekomen
pijn bovenaan
niets voor niks
het moment
om wraak te tonen
mijn kist is al open
zwalkend naar jou
eindelijk samen
want ooit
was jij mijn vrouw
zag een siamees vandaag
het keek mij angstig aan
4 ogen als speldeknoppen
waar kwam het toch vandaan
zag een siamees vandaag
het leek zo ongepast
ik zoende zoals ik dat kon
ik had het wat verrast
zag een siamees vandaag
het vond het best wel fijn
ik nam het rustig mee naar huis
en beloofde voor geen pijn
zag een siamees vandaag
we begonnen met de wijn
drie glazen waren bijna op
na het bier kwam het venein
zag een siamees vandaag
goede sex was wat ik wilde
het begon toch best heel redelijk
tot ze allebei hard gilde
zag een siamees vandaag
ik trok ze uit elkaar
het bloed dat werd een puinhoop hier
maar het was een lief gebaar
zag een siamees vandaag
maar ik houd het voor gezien
nu sex ik iedere dag alweer
met de ander bovendien
zag een siamees vandaag
hoe leg je dit toch uit
een trio is niet echt verkeerd
maar stop met dat geluid!
mijn leven neemt een wending
een wending andersom
een wending die ik niet
vanuit mijzelf verzon
mijn leven neemt een wending
nooit had ik dit gedacht
een wending die nu echt begint
zoals mijn leven begon
mijn leven neemt een wending
is de leeftijd nu al daar?
ik heb sinds lange tijden
in me broek gepiest, vandaar.
de tegels aan de wand
zijn een teken
van wanstaltigheid
en schuinmarcheerderij
van de bovenste
plankkoorts
hoe diep kan men vallen
hoeveel pijn kan men aan
hoeveel strijd nog te leveren
voor een echt beter bestaan
hoe sterk moet men wezen
zonder stress of verdriet
om beter te leven
zoals niemand je ziet
niet veel meer kan nog komen
weinig kracht is overleefd
de tijd zal het leren
hoeveel leven ik nog leef
de deler van de macht
beschermt hen
die zullen vallen
onverwacht
de machtige deler
zal gaan vallen
als onverwachte
onbescherming
de onbeschermde macht
vervalt
tot onverwachte
polder-politiek
het bos lijkt donkerder
mistslierten langs bladeren
koude wind verplaatst
gevoel naar de achtergrond
dieren onbenaderbaar
ieder houdt zijn adem in
de grond lijkt te zweven
achter iedere stap ik maak
een hoge ijselijke gil
door het merg en been
het gorgelende einde
een liefdeloos bestaan
achter iedere boom
de diepe ogen
bloeddoordrongen
starend naar mijn nek
mijn innerlijke strijdlust
behoorlijk paraat
iedere vezel in mijn lijf
onder hoogspanning
eindelijk is het dan zover
daar waar ik wezen moet
Bert van Leeuwen ligt klaar
ons eigen Familiediner
donker en benauwd
longen die gieren
krakende botten
pijnlijke spieren
het is weer zover
eindelijk bevrijdt
mijn kist kan open
tijd voor ontbijt
als de dag rijp is
het moment daar
verlaat ik het leven
om te vergeven
als de nachtraaf
zijn kaars uitblaast
om het verdriet
een plek te geven
een bloedhond
kwijlend van plezier
jaagt me op
als losgeslagen wild
de geur is sterk
geronnen bloedsporen
lichaamsappen
goed te vinden
ik blijf rennen
bloedje zal het vinden
het verminkte lijk
dat ik daar achterliet
de jaarlijke grimas
te lang onder de zoden
vermagerd tot het bot
honger vol goede moed
zoekend naar bloedigheid
ingewanden vol van smaak
schedels om te kraken
sex omdat het nu moet
eindelijk is het er dan
allerzielen aangebroken
ik voel me verbazend goed
alsof ik je voor het allereerst
ontmoet
och liefste moeder
haard
vol vuur en vlam
met passie rondom
och liefste moeder
haard
een knopje klein
is nu het venein
och liefste moeder
haard
ik maak u schoon
als u dat wenst
och liefste moeder
haard
een dag steenkoud
kost u de kop
och liefste moeder
haard
de cv monteur
ruimt u snel op
