de dwaasheid der dingen
belopen mij voorbij
door de krochten
van het huis
zodra ik omkijk
ben ik te laat
en beland ik helaas
in realistisch ellende
de dwaasheis der dingen
dwalen door mijn hoofd
mijn ogen hou ik dicht
voor mijn eigen genot
soms wil het vrijheid
maar ik hou het nog tegen
wenselijk gedrag
houd mij nog op de been
de dwaasheid der dingen
zullen boven drijven
wie zal dan begrijpen
of wordt opsluiting een feit
ledematen op een hoop
vol met madelief en klaver
kies de juiste voor de doop
en creeer een nieuw kadaver
zalig zullen de doden zijn
en heerlijk het nieuw leven
toon uw aller eerste schrijn
en wacht tot u zal beven
de juiste god verwacht u hier
en schroeft u aan elkaar
dit word een leven vol plezier
bedenk een juist gebaar
ledematen op een berg
zo fout kan het niet zijn
hergebruik tot aan uw merg
wat overblijft is pijn
diepte en koude
door lijf en leden
vol verdriet en
vol van angst
mijn doodsstrijd
vanaf de geboorte
en nog geen uitzicht
op een respectvol einde
de tijd zal het doden
als een nachtkaars
uitgeblazen door doodsangst
van een ander
soms in het donker
denk ik alleen
hoe ver moet ik gaan
kan nergens meer heen
soms in het donker
bedenk ik mij
wat ik toch deed
bloed in mijn zij
soms in het donker
ieder van mij vandaan
de hoogste tijd dus
om snel verder te gaan
er zijn momenten
van onachtzaamheid
van leegte
en ellende
er zijn momenten
van depressie
van zwaarheid
en kwelling
er zijn momenten
dat ik dood wil
dat ik weg ben
en vergeten zijn
er zijn momenten
om te verdrijven
om pillen te slikken
en zelf te vergeten
zonder gevoel de dag door
vertrapt en gebroken
lopend in het wilde weg
zonder rust en teveel gevoel
de emotie is ongeloof,
door negeren
en niet kunnen denken.
teveel denken
veroorzaakt emotie
en ongeloof.
maar emotie
en ongeloof,
ontstaan door
genegeerd worden.
Heerlijk genietend van de buitenlucht
Lopend over de straten
Lege zakken en blikken op de grond
Gemalen tl buis, is voor vandaag de hoop
Dronken engelsen zwalken wat rond
Alcohol als eerste levensbehoefte
Maar paspoort en geld is verdwenen
Vanmorgen zat het nog, in hun kont
Een kakofonie van geuren trekken aan mij voorbij
Marriuana en opgedroogde kots
Tesamen over de straat
Die combinatie is alleen hier nog, zij aan zij
Iedereen is aan de pijp
Kwaliteit is niet belangrijk
Zolang de meute er maar intrapt
Is het eigen gebruik, geen vergrijp
De dames wenken, vaak meisjes nog
In vreemde talen is het woord hetzelfde
Hoe volwassen ze ook lijken
Achter het gordijn, is 18 echt bedrog
Niet vrijwillig, maar nooit bekennen
Sommige puur en alleen maar voor de poen
Of voor de pure liefde
Wat ze al jaren, niet meer herkennen
Al deze problemen stapelen zich op
Iedere dag dezelfde sleur
Alleen de meute verandert
Voelen zich 1 dag , echt top
Dit is mijn wereld, kan niets anders doen
Zo was het en zo zal het altijd zijn
ik hou toch van mijn heerlijke,
Wallenplantsoen
de drempel moet over
steeds iedere dag
de drempel moet over
blijft een hard gelach
de drempel moet over
als diep gewortelde wens
de drempel moet over
zo word ik weer mens
de drempel moet over
mijn gezicht kijkt me aan
de drempel moet over
deze rimpels zullen vergaan
vader koek was blij en opgelucht
na jaren zwoegen en hard gezucht.
het kostte een geboorte, maar daarna gedwee
belande moederkoek gewoon door de wc.
vader koek trekt nu blij en gezond
heel de halve wereld rond.
een hertenjong is neergegaan
het duurde niet zo lang
zijn ogen keken wel wat triest
maar ja, dat heb je er nu van
zo'n sullig hert daar dom te staan
niet eens dicht bij de rest
de kogel was een godsgeschenk
het is al bijna kerst
een hertenjong op het menu
dat is me toch eens wat
een stoofpot met het beste vlees
dat is waar Jezus voor bad
de zon gaat onder
met een dromerige blik
alsof de tijdte lang heeft
stilgestaan
de maan komt omhoog
met een mysterieuze lach
alsof hij hierop altijd heeft
gewacht
mijn gedachten ontsporen
met een ritmisch gevoel
alsof mijn brein bedenkt
fuck deze dag
mijn surfgitaar dendert
fibrato verhogend
dwars door mijn botten
spieren verlammend
als de tremmelo
zijn daad volbrengt
Mr. Moto is ontwaakt
fluisterend hardop
zijn signatuur-melodie
het bepalende tempo
verblijdt mij heden
als typisch zo'n dag.
de zon schijnt hoog
op het aardse leven
maar hoe dan echt
dit werkelijk beleven
daar een zonnebloem
weerspiegelend zacht
zijn tederheid
en bloemenpracht
het gras glimt fel
het ijzige groen
eer dit groots
met luid blazoen
de dieren praten
met ons mee
ieder is gelijk
en meestal tevree
kabouters en elven
zweven en rennen
de hulp van alle dag
we zullen ze kennen
dit was de schepping
zo puur en prachtig
een god die creeert
is werkelijk almachtig
toch mistte hij wat
naar mijn beperkt idee,
ongeremde sex
houd de mens pas tevree
de pijn zit diep
dieper dan het lijkt
mijn hart verzwaart
voelt of het splijt
de pijn is alom
overal in mij
mijn hoofd ontploft
wanneer eindelijk vrij
Willens en wetens
Is de oorzaak van geweld en onbegrip
Teveel willen en te veel weten
Is de moderne tijd
Maar zonder de juiste antwoorden
Verzanden we eeuwig in strijd
Mijn hoofd draait rond
Rondom mijn bestaan
Veel gebeurt er zonder rede
Maar nog meer is voorbestemd
Volgens de wijze mensen
Die het helemaal weten
zonder gevoel de dag door
vertrapt en gebroken
lopend in het wilde weg
zonder rust en teveel gevoel
TL-licht is voorbestemd
om juiste keuzes te maken
beetje prei en vlees
de beste nasi die u ooit heeft geproefd
ontstaat onder het licht
van het heilige der heiligen
de Tl-lamp.
te veel
mensen rondom
te veel
gezeur rondom
te veel
verplichting rondom
te veel
leven rondom
mij
