de zon schijnt hoog
op het aardse leven
maar hoe dan echt
dit werkelijk beleven
daar een zonnebloem
weerspiegelend zacht
zijn tederheid
en bloemenpracht
het gras glimt fel
het ijzige groen
eer dit groots
met luid blazoen
de dieren praten
met ons mee
ieder is gelijk
en meestal tevree
kabouters en elven
zweven en rennen
de hulp van alle dag
we zullen ze kennen
dit was de schepping
zo puur en prachtig
een god die creeert
is werkelijk almachtig
toch mistte hij wat
naar mijn beperkt idee,
ongeremde sex
houd de mens pas tevree
Geen opmerkingen:
Een reactie posten